DOLAR 33,1178 0.07%
EURO 36,0978 -0.26%
ALTIN 2.583,36-0,66
BITCOIN 2114475-0,96%
Diyarbakır
37°

AÇIK

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

Ergani ilçesinde bir zamanlar öğretmen lisesi

Ergani ilçesinde bir zamanlar öğretmen lisesi

Cumhuriyetin kurulmasının ardından 1944 yılında Köy Enstitüsü olarak açılan okul 1956 yılında Dicle Öğretmen Okulu daha sonra Dicle İlk Öğretmen Okulu, Dicle Öğretmen Lisesi olduktan sonra Dicle Öğretmen Lisesi, 1989 yılında Ergani Anadolu Öğretmen Lisesi olduktan sonra son olarak da Ergani Fen Lisesi adını almıştır.

ABONE OL
20 Mart 2024 00:28
Ergani ilçesinde bir zamanlar öğretmen lisesi
0

BEĞENDİM

ABONE OL

20 Mart 2024 00:28


Haber: Haber Merkezi

Ergani ilçesinin 5 km. güneyinde Diyarbakır-Elazığ demiryolu güzergâhında 11.000 metrekare alan üzerine kurulan okul adını Dicle nehrinden almış olup ünlü şair yazar Sezai KARAKOÇ başta olmak üzere Türk Millî Eğitimine hizmet etmiş binlerce öğretmen ve başka meslek gruplarına başarılı elemanlar yetiştirmiştir. 1944 yılında kullanılan binalar şu an atıl durumdadır. 1952 yılında taş bina olarak kurulan ana ve ek binalar ise hâlen kullanılmaktadır. 1949 yılında ortaokul olarak eğitim ve öğretime başlayan okul 1966 yılında lise ve ortaokul olarak eğitim ve öğretim faliyetlerine devam etmiştir. O dönemde fizik, kimya, biyoloji laboratuvarları ve kütüphanesiyle Ergani’de eğitime ve öğretime başlayan tek lise olma özelliğini taşımaktadır.

1966-1980 öğretim yılları arasında okul bahçesindeki barakalarda Ergani Ortaokulu olarak eğitim ve öğretim hizmetlerini sürdüren okulun öğrenci sayısının her yıl artması nedeniyle yaşanan bina sıkıntısını gidermek için 2006-2007 eğitim ve öğretim yılından itibaren okul binasının bitişiğinde bulunan Şehit Öğretmen Aynur Sarı İlköğretim Okulunun 8 dersliği kullanılmıştır.
2013-2014 eğitim ve öğretim yılında Anadolu lisesine dönüştürülen okulun adı Ergani Anadolu Lisesi olarak değişmiştir.

Ergani’nin Hoşat Ovası üzerine kurulan ve Türkiye’nin dört bir köşesine binlerce yetenekli öğretmen yetiştiren okul Diyarbakır’da ve Türkiye’nin diğer illerinde üst düzeyde idarecilik görevinde bulunan başarılı öğrenciler yetiştirmiştir.

Diyarbakır’ın Ergani ilçesinde daha evvel belirlenmiş bir yerde yeni bir enstitü kurulması planlanmıştı. Bu enstitünün kurulma işi Akçadağ Köy Enstitüsüne verilmişti. Akçadağ, kendinden ayırabildiği insan ve araçlarla Ergani’ ye göç etmişti. 1 Haziran 1944 günü Ergani istasyonundaki araziye çadırlar kurulmuştu. Bayrak direği dikilmiş bayraklar çekilmişti. Ertesi gün Hoşot Ovası’nı dolduran kazma, kürek ve türkü sesleri ovayı adeta canlandırmıştı. Daha ilk günden, yapılar için gerekli taş, kum, kereste, kireç, tuğla gibi gereçlerin sağlanmasında rastlanan güçlükler, maliyecilerin enstitü yasalarına olan yabancılıklarından doğma engellerle birleşince üzüntülü bir durum başlamıştı. Özellikle taşıt aracı bulmak neredeyse imkânsız olmuştu. Külüstür bir kamyonla kum çekmek için,lastiklerin eskimesini önlemek üzere bir ekip; kamyonun önünde giderek yoldaki taşları temizlemişti. Öğrenciler bu gibi işlerle uğraşırken O dönemin İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç yanına birkaç Köy Enstitüsü müdürünü alarak o bölgeye gitmişti. Yapılan işleri inceleyen Tonguç bir telgraf yazısıyla diğer enstitülerden de sekiz yapıcılık ekibinin bölgeye gönderilmesini istemişti. Bir hafta içinde bir yandan yapılar için araç gereçler sağlanırken öte yandan yeni gelecek ekipler için gerekli ranza, yatak takımı, kap kacak hazırlığına girilmişti. Çoğu malzeme Akçadağ Köy Enstitüsü’nden gönderilmişti. Ayrıcı Pamukpınar’dan bir vagon kereste ve çift atlı bir araba ile bir öküz arabası ve tomruk bölgeye gönderilmişti. O zamanlar Dikili bir ağacı olmayan Dicle, bir kaç ay sonra sekiz yapısı, düzenli yolları ve fidanlarıyla, bahçeleriyle meydana çıkıvermişti
Ergani ilçesinin 5 kilometre güneyinde kurulan enstitünün yaklaşık 2.000 dönüm tarım toprağı vardı. Okulun eğitime başladığı dönemde okul müdürü Nazif Evren’di. Evren’in okulun yapımında çok katkısı bulunmuştu. İsmail Hakkı Tonguç ve dönemin milli eğitim müdürü zaman zaman okula ziyaretlerde bulunup okulda incelemeler yapmışlardı. Öğrencilerle beraber yemekhanede yemek yiyip, her defasında okuldan memnun bir halde ayrılmışlardı. 26.03.1946 tarih ve 46/57 sayılı yazıyla memnuniyetlerini dile getirmişlerdi. Ancak Nazif Evren, 18 Nisan 1947’de Dicle Köy Enstitüsü’ndeki görevinden alınarak başka bir yere gönderilmişti
1950 yılında iktidarın önceki muhalif partiye geçmesiyle beraber, eski iktidarın eğitim politikalarına yönelik eleştiriler şiddetlenmiştir. 1952 yılında yeni iktidarın Milli Eğitim Bakanı Tevfik İleri “gerçek öğretmen” yetiştirmek amacıyla yeni bir düzenlemeye gidileceğini açıklamıştır. Bu durum üzerine, 1952–1953 Eğitim-Öğretim yılında önce öğretmen okulu ile köy enstitülerinin programları birleştirilmiştir. Düzenlenen bu program,1953 yılında toplanan 5.Milli Eğitim Şurası’nda kabul edilmiştir. 1954 yılı Ocak ayında çıkarılan 6234 sayılı “Köy Enstitüleri ile İlköğretmen Okullarının Birleştirilmesi HakkındaKanun” ile Köy Enstitüleri uygulamasına son verilmiştir .Köy Enstitüleri uygulamasına son verilmesiyle beraber Köy Enstitüleri ‘İlköğretim Okulları’ adını almıştır. Uygulanan bu yeni program doğrultusunda Dicle Köy Enstitüsü ‘Dicle İlköğretmen Okulu’ adını almıştır. Dicle Köy Enstitüsü 1955 yılında kapatılmasına rağmen Enstitünün etkileri 1970’li yıllara kadar devam etmiştir. 1960’lı yıllardan 1972 yılına kadar Dicle İlköğretmen Okulu topraklarında ekip biçme işlerinin yapılması, enstitülerin etkisinin devam ettiğinin bir göstergesidir. Ancak köy şartlarının değişmesi ve halkın şehirleşmesiyle beraber, toplumun beklentileri değişmiştir. Bu beklentiler doğrultusunda İlköğretmen Okullarının programlarında düzenlenme yapılmıştır. Dicle İlköğretmen Okulu yetiştirdiği öğrenciler ile yöre halkının beklentilerini en iyi şekilde karşılamış ve yurt genelinde örnek bir okul olmuştur. Dicle İlköğretmen Okulu çok sayıda idealist öğretmen yetiştirmiştir. Bu idealist öğretmenler ülkemizin eğitim kalitesine katkı sağlamıştır.
1960’lı yıllarda süt, peynir, yoğurt, yumurta, tavuk ve elma gibi ürünler Dicle İlköğretmen Okulu’ndan Ergani’ ye getirilip satılırdı. Okuldaki geniş topraklarda traktörlerle buğday ekilip, biçilirdi. Bu ekme-biçme işleri 1972’li yıllara kadar sürmüştü. Bu durum göstermektedir ki, ilk modern tarım araçları Ergani’de Dicle Köy Enstitüsü’nde kullanıldı

pasurunsesi

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.